پاهایتان را روی هم نیندازید
ساعت ۳:۳٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٤  

انداختن پاها روی هم نه تنها جریان بازگشتی خون به قلب را دچار اختلال می‌کند، بلکه روی اعصاب و وریدهای پاها نیز اثر منفی به جا می‌گذارد.


انداختن پاها روی هم

افراد معمولا هنگام نشستن روی زمین و یا روی صندلی و مبل عادات مختلفی دارند و ترجیح می‌دهند هر از گاهی برای تغییر حالت بدن هم که شده نوع نشستن خود را عوض کنند.

عده‌ای به رسم عادت هنگام کار، غذا خوردن و انجام کارهای روزمره خود روی صندلی یا مبل، یک پای خود را روی پای دیگر می‌اندازند.

این روش مرسومی از نشستن بین مردم سراسر دنیا به شمار می‌رود، ولی پزشکان و متخصصان دل خوشی از این شیوه نشستن ندارند و معتقدند این حالت خطرات فراوانی را برای فرد به دنبال دارد که آگاهی از آنها و تغییر در این شیوه می‌تواند برای سلامت بدن مفید باشد.

 کمردرد و گردن‌دردایده‌آل‌ترین روش نشستن روی صندلی از دیدگاه پزشکان به گونه‌ای است که دو پای فرد ‌کنار هم روی زمین قرار می‌گیرد. ولی معمولا این شیوه نشستن در افراد خیلی کم به چشم می‌خورد و اغلب سنگینی بدن را روی یک طرف می‌اندازند و پاها به صورت ضربدر روی یکدیگر قرار می‌گیرد.

در این میان، متخصصان ارتوپد بر این باورند که انداختن پاها روی هم در نهایت به بروز درد در ناحیه کمر و گردن منجر می‌شود.

انداختن پاها روی هم، استخوان‌های مفصل ران را در حالتی چرخشی قرار می‌دهد و چنین وضعیتی باعث چرخش یکی از استخوان‌های لگن نیز می‌شود.

از آنجا که لگن، پایه‌ای حمایتی برای نخاع محسوب می‌شود، چرخیدن مفصل ران و بی‌ثباتی آن فشار بیش از حدی را روی گردن و قسمت میانی کمر وارد می‌آورد.

پزشکان توصیه می‌کنند از انداختن پاها روی هم در دراز مدت و بیش از 10 تا 15 دقیقه خودداری کنید و در فواصل متوالی، پاها را در حالت 90 درجه روی زمین قرار دهید و یا کمی راه بروید

هر چه زمان نشستن به این شکل طولانی‌تر باشد و پاها مدت زمان بیشتری روی هم آویزان باشند، فشار بیشتری روی نخاع وارد می‌شود که احتمال درد در این نواحی بیشتر می‌شود.

در واقع، دلیل گردن‌درد و کمردرد بسیاری از افراد و نیز فتق دیسک در آنها شیوه غلط نشستن‌ روی صندلی است.

مناسب‌ترین نوع نشستن روی صندلی حفظ زاویه 90 درجه بین ساق و مفصل ران پاست. این شیوه، از فشار به گردن و کمر جلوگیری می‌کند.

 بقیه در ادامه مطلب


کلمات کلیدی:
یخ یا گرما کدامیک برای ریکاوری مناسب‌ترند؟
ساعت ۳:٢٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٤  

غالبا بعد از آسیب‌دیدگی‌ به ورزشکاران پیشنهاد می‌شود که بر روی محل آسیب‌دیدگی‌ یخ بگذارند. گاهی اوقات نیز از گرم کردن برای درمان استفاده می‌شود. حال این سوال پیش می‌آید که کدام یک از این راه‌ها برای درمان آسیب‌دیدگی‌ مناسب تر هستند؟

به‌ گزارش ‌ایسنا‌، یکی از پزشکان ورزشی مرکز پزشکی پن استیت آمریکا معتقد است که این مساله به جریان خون بستگی دارد. هنگامی که آسیب می‌بینند باید از فرمول استراحت، یخ، کمپرس و بالا بردن محل آسیب‌دیدگی‌ استفاده کنید. بالا بردن محل آسیب‌دیدگی‌ بسیار موثر است، زیرا جریان خون به محل آسیب‌دیدگی‌ کمتر می‌شود و میزان ورم محل آسیب کاهش می یابد.

خنک کردن محل آسیب باعث می‌شود که رگ‌های خونی منقبض شوند و میزان ورم کمتر شود. کمتر شدن ورم باعث افزایش سرعت درمان و ریکاوری می‌شود.

گذاشتن یخ بر روی محل آسیب‌دیدگی‌ 48 تا 72 ساعت بعد از بروز آن مناسب است و احتمال ایجاد آسیب‌دیدگی‌ بیشتر را کم می‌کند. گذاشتن یخ از میزان درد نیز می‌کاهد.

توصیه می‌شود که یخ را به مدت 20 دقیقه در هر ساعت بر روی محل آسیب‌دیدگی‌ قرار دهیم. به این شکل مشکل پوستی ایجاد نمی‌شود و زمان به پوست داده می‌شود تا بین هر مرحله یخ گذاری ریکاوری انجام دهد. استفاده از بسته های یخ مسطح که بتوان آنها را دور قسمت آسیب‌دیده پیچیده مناسب‌تر است. باید توجه کرد که به دلیل وجود مواد شیمیایی در کیسه‌های فریزر ممکن است پوست دچار مشکل شود. بنا‌بر‌این باید زمان کافی برای ریکاوری به پوست داده شود.

گرما برای از بین بردن درد در عضلات و کاهش تنش و سوزش در این نواحی موثر است. گرما باعث افزایش جریان خون می‌شود که در نتیجه‌ مواد مغذی بیشتری به ناحیه آسیب‌دیده می‌رسد. این کار برای درمان احتیاج است. گرما باعث افزایش انعطاف پذیری تاندون و عضلات نیز می‌شود.

ورزشکارانی که آسیب‌دیدگی‌های قدیمی دارند معمولا قبل از شروع ورزش ناحیه ای را که در آن دچار آسیب بوده‌اند گرم می‌کنند و بعد از ورزش آن را خنک می‌کنند. استفاده از گرمای مرطوب نیز می‌تواند موثر باشد، زیرا رطوبت باعث افزایش نفوذ گرما می‌شود.

نوارهای گرم کننده نیز می‌توانند کمک کنند اما استفاده از بسته گرمایی که رطوبت داشته باشد موثرتر است. بنا‌بر‌این استفاده از یخ و گرما بستگی به زمان و نوع آسیب‌دیدگی‌ دارد


کلمات کلیدی: آسیب شناسی