ترس از انجام حرکات ژیمناستیک(2)

3- اگر ذهن ژیمناست بیش از اندازه درگیر است ، توصیه میشود که از وسیله فاصله بگیرد،اقداماتی برای قرار گرفتن در وضعیت آرمیدگی انجام دهد(تنفس عمیق ،انقباض عضلات و شل کردن تدریجی آنها،آرام سازی با ادای یک کلمه یا فرمان آرامش بخش مربی ) و بعد بدون اینکه فکر کند سریعاٌ حرکتش را انجام دهد.

4- به ژیمناستها بیاموزند که تصویر سازی ذهنی را تمرین کنند و به این احساس برسند که بدنشان آن مهارت را بدرستی انجام میدهد. 

5- از پرت کردن حواس استفاده کند.از ژیمناست بخواهد قبل از انجام دادن حرکتش به موضوع متفاوتی فکر کند.(البته پرت کردن حواس نباید طوری باشد که ژیمناست احتمال آسیب دیدن را به کلی نادیده بگیرد)مثلا به موسیقی گوش کند و یا از صد تا یک بشمارد ویا قبل از اجرای حرکت از یکی از هم تیمی های او بخواهد سئوالی از ژیمناست بپرسد.پس از رهایی از درگیری ذهنی ،ژیمناست میتواند مهارتش را اجرا کند.

6- مربی باید برای غلبه بر موانع ذهنی ژیمناستی که حرکتی را که قبلا انجام داده و اکنون نمی تواند انجام دهد،حتماٌ  از روش پاداش استفاده نماید(دادن وعده ی خوشایند به ژیمناست در قبال انجام درست حرکت ). باید توجه داشت که روش مجازات هرگز به اندازه ی روش پاداش موثر نیست.مجازات از عزت نفس میکاهدو بر شدت هراس و ناراحتی می افزاید.

7- اگر ژیمناست بسیاری از این توصیه ها را رعایت کند و با این حال احساس کند که در اجرای مهارت با مشکل و مانع روبرو است ،لازمست مربی برای مدتی او را از اجرای مهارت مورد نظر کنار بگذارد.

8- در این مدت باید ژیمناست از تصویر سازی استفاده کند.مربی باید ژیمناست را تشویق کند تا در ذهن خود ببیندکه مهارت مورد نظر را عالی انجام میدهد.ژیمناست باید آنقدر این صحنه را در ذهن خود تکرار کند تامهارت ،طبیعت ثانوی او شود. ژیمناست میتواند این تمرین را حتی در خارج از سالن ورزشی انجام دهد.

/ 0 نظر / 38 بازدید