تمرین و بزرگی قلب ورزشکاران

تمرین و بزرگی قلب ورزشکاران

یافته‌های یک پژوهش نشان داد، قلب ورزشکاران و به ویژه بطن چپ در نتیجه فعالیت ورزشی بزرگ می‌شود البته این نوع (بزرگ شدن) هایپرتروفی هیچگونه نارسایی درعملکرد کلی قلب ایجاد نمی‌کند و موجب بهبود عملکرد قلب می‌شود.

همانطور که محققان عنوان کرده اند، عملکرد قلب نقش بسزایی در شکستن رکوردهای ورزشی دارد. در این میان نوع، شدت، مدت و زمان استراحت بین برنامه تمرینات مولفه‌های تعیین کننده در پیدایش سازگاریهای ساختاری و عملکردی قلب (بطن چپ) است.

به نظر می‌رسد فعالیتهای ورزشی در یکی از 2 انتهای یک پیوستار قرار گرفته‌اند که در یک سوی آن فعالیت استقامتی و در انتهای دیگر فعالیتهای قدرتی قرار دارد. در فاصله بین 2 انتهای پیوستار معمولا ورزش هایی قرار می‌گیرند که ورزشکار براساس ماهیت اینگونه ورزش‌ها ناچار است از تمرینات ترکیبی استقامتی و قدرتی استفاده کند.

تمرین و بزرگی قلب ورزشکاران

با استفاده از اینگونه تمرینات، سازگاریهای قلبی متفاوتی گزارش شده است. بیشتر شواهد پژوهشی در خصوص سازگاریهای قلبی به تاثیر فعالیتهای استقامتی یا قدرتی است و مطالعات کمتری آثار تمرین ترکیبی را بر ساختار قلب بررسی کرده‌اند.

به هر حال یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرینات استقامتی به طور ویژه باعث افزایش حفره بطن چپ و ضخامت دیواره قطر بطن چپ می‌گردد و باعث سازگاری قلب به هر2 مقدار بارهای حجمی و فشاری می‌شود. از طرفی تمرینات قدرتی با افزایش ضخامت دیواره بطن و توده بطن چپ و با تغییرات حداقل در اندازه حفره بطن چپ توام است که این سازگاریها مربوط به مقاومت محیطی و فشار به دیواره‌ها است که تحریک مهمی برای افزایش ضخامت دیواره‌های بطن به ویژه در سمت چپ خواهد بود.

به طور کلی تمرینات بدنی قدرتی باعث افزایش ضخامت دیواره بطن چپ و بی‌تغییر ماندن اندازه حفره بطن چپ می‌شود که همراه با فشار خون شریانی بالا است اما تمرینات استقامتی یک هیپرتروفی (بزرگ شدن) بطن چپ را نشان می‌دهند که باعث افزایش حفره بطن چپ می‌گردد.

تمرین و بزرگی قلب ورزشکاران

جامعه آماری این پژوهش را 120 نفر از دانشجویان رشته‌ تربیت بدنی که فقط یک نیمسال تحصیلی را گذرانده بودند، تشکیل می‌دادند. از بین جامعه آماری، 36 دانشجوی فعال که در 3 ماه قبل از آغاز پژوهش هیچگونه تمرین ورزشی منظمی در هیچ رشته‌ ورزشی نداشتند و علاقه‌مند به شرکت در این پژوهش بودند، به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی به 3 گروه استقامتی (12 نفر)، قدرتی (12 نفر) و ترکیبی (12 نفر) تقسیم شدند. ابتدا پرسشنامه‌ای جهت تعیین وضعیت سلامت عمومی دانشجویان، بین داوطلبان شرکت کننده توضیع شد.

در این میان نتایج تحقیق نشان داد: ضخامت دیواره بطن چپ در 2 گروه قدرتی و ترکیبی پس از فعالیت افزایش یافت که تفاوت معنی‌داری با مقادیر پیش از فعالیت داشت اما بیشترین افزایش مربوط به گروه قدرتی بود. تمرینات استقامتی و قدرتی باعث افزایش در ضخامت دیواره بین 2 بطن می‌شوند که بیشترین افزایش مربوط به گروه استقامتی بود. 

/ 0 نظر / 158 بازدید